Wordt dit een hit? Junior Eats Alone – Slowly

Junior Eats Alone is een achtkoppig gezelschap. Ze maken (indie-)pop/rock met blazers, waarbij vaak gerefereerd wordt aan (de oude) Radiohead, Dave Matthews Band of Calexico. De band wil veel spelen, maar vooral veel muziek maken en opnemen.

Structuur:

  • intro
  • couplet
    • refrein
  • brug
  • couplet
    • refrein
  • episch eindstuk

Tempo: 128 bpm. Een uitermate opvallende structuur. Het onderscheid tussen coupletten en refreinen is niet heel duidelijk.

Details:
0:00 Een rustig ambient-achtig begin met piano en synth.
0:11 Of is die piano toch een harp? Niet catchy, wel boeiend.
0:16 Zang en een staccato piano zorgen voor vaste grond onder de voeten.
0:20 De overduidelijk associatie is een andere dan de door de band aangegeven artiesten: Jeff Buckley.
0:31 Drums, bas en gitaar komen erbij en spelen mooi in dienst van de sfeer.
0:47 Het refrein. Niet een typisch pop-refrein, eerder een volgend stuk dat in dienst staat van de spanningsboog van het nummer.
1:01 Nog een dikke melodieuze knipoog naar Jeff Buckley. De productie klinkt mooi. Zeker gezien de band zelf de opname en mix voor zijn rekening heeft genomen.
1:16 Een abrupte break gevolgd door een koor dat gelijk de aandacht vasthoudt.
1:43 Het tweede couplet begint zonder drums en bouwt daarna op.
2:15 Opnieuw zonder een duidelijk onderscheid te maken tussen couplet of refrein. Alles draait om opbouwen.
2:36 Oei, het effect over de zang is hier wel erg geforceerd en niet in dienst van de sfeer van het nummer.
2:46 De blazers tillen het nummer nog een niveau omhoog.
3:15 De les van post-rock: er kan altijd nog een stapje bovenop.
4:00 En nog één.
4:17 En nog één.
4:46 En uiteraard stoppen op een onverwacht moment.

Wordt dit een hit?
Nee.

En dat is in dit geval prima. De band kiest er overduidelijk voor om meeslepende sfeervolle muziek te maken en geen pop-hits. En dat doen ze heel goed. Er wordt een onderscheidende sound neergezet door een kruising te maken tussen Jeff Buckly en post-r0ck en dat aan te vullen met blazers. Muziek voor sfeer-luisteraars.

Tips:
Blijf eigenwijs, maar ook realistisch. Volle zalen trekken is voor alle bands moeilijk, maar met jullie muziek nog moeilijker. Gelukkig is er niets mis met het maken van kwaliteit voor een select publiek. En de aanhouder wint. Kijk maar naar een band als Elbow.