Wordt dit een hit? Delish – Sunshine

De band geeft zelf aan: “Het is een demo dus de productiekwaliteit is niet fantastisch”. Daarom zal ik vooral naar het liedje en het arrangement kijken en de productie buiten beschouwing laten.

Structuur:

  • intro
  • couplet
  • pre-refrein
    • refrein
    • solo
  • half couplet
  • pre-refrein
    • refrein
  • refrein rustig
    • refrein
    • solo

Tempo: 108 bpm. Het liedje heeft geen brug. Wel twee gitaarsolo’s. Het tweede couplet is korter dan het eerste couplet.

Details:
0:00 Intro met alleen drums.
0:09 Gitaren komen er in met een prima riff.
0:16 Vooral het loopje aan het einde van de riff is een in het oog springende hook.
0:18 Zanger Adam Quann heeft net als de rest van de band goed naar het grote voorbeeld The Libertines geluisterd.
0:25 De bas speelt het loopje van de hook uit het intro, de gitaren niet. Waarom niet? Nooit bang zijn om een hook te veel te spelen.
0:34 En hier mag de hook dan nog een keer.
0:35 Het pre-refrein knalt er lekker in.
0:39 Maar wordt aan het einde wat rommelig. Bas, drums en gitaren kunnen hier beter samenwerken.
0:43 Het refrein heeft een goede ‘lift’ ten opzichte van het pre-refrein. En een sterke melodie.
0:52 Het tweede rondje refrein heeft een andere zangmelodie. Deze is minder sterk dan de eerste, dus waarom niet de eerste herhalen? Een goede melodie gaat niet vervelen.
1:01 Gitaarsolo. In de popmuziek mag je alle regels breken (graag zelfs), maar er is een goede reden dat solo’s niet vaak na het eerste refrein komen. Het gaat hierdoor erg moeilijk worden om een goede spanningsboog te maken tot het einde van het liedje. Een kwestie van te vroeg pieken.
1:28 Het tweede couplet is half zo lang dan het eerste couplet. Spanningsboog-technisch nergens voor nodig. Hier wat meer tijd nemen voor (relatieve) rust laat het refrein erna harder knallen.
1:54 Na het tweede refrein komt er een stukje dat niet duidelijk ergens naar toe gaat. Weglaten of iets opvallend mee doen.
2:02 Een rustig refrein vervult de brug-functie.
2:38 Gitaarsolo 2. Zou beter op zijn plek vallen tussen het rustige en het laatste refrein.

Wordt dit een hit?
Het liedje heeft klasse. De band doet overtuigend wat The Libertines en The Strokes eerder deden. Positief daaraan: de band is goed te plaatsen. De andere kant van de medaille: meer eigen smoel zou niet misstaan.

Tips:
Meer focus op de hooks kan de oorwurm-factor verhogen. De spanningsboog kan verbeterd worden door solo 1 te schrappen, het tweede couplet langer te maken en solo 2 tussen het laatste en voorlaatste refrein te plaatsen. Zet deze puntjes op de i, oefen je te pletter en duik de studio in met een producer die de boel een sound meegeeft die refereert aan The Libertines. Maar geen sound-kopie is zodat het geheel een meer eigen smoel krijgt.

En verander de bandnaam nu het nog makkelijk kan. Bij de naam Delish verwachten mensen een Within Temptation-kloon. Iets met ‘the’ ervoor geeft gegarandeerd een betere genre-indicatie.


Wat maakt dit een hit? MGMT – Kids

Luister via Spotify of Youtube.

Structuur:

  • intro
    • kicker (=instrumentaal refrein)
  • couplet
    • refrein
  • couplet
    • refrein
  • brug 1
  • brug 2
    • refrein
    • refrein

Tempo: 123 bpm. Opvallend: de brug bestaat uit twee verschillende bruggen die aan elkaar geplakt zijn. Coupletten en refreinen hebben hetzelfde akkoordenschema: F#m, D, A, E/G#. Het nummer is vrij lang voor een hit: 5:03. Helemaal als je weet dat 78% daarvan bestaat uit refreinen (al dan niet instrumentaal).

Details: (tijdcodes uit Spotify)
0:00 Kinderen gillen en tellen af. Zodat iedereen op de dansvloer op tijd met de handjes de lucht in kan.
0:07 En wel nu. Een kale beat van gesamplede drums en een eenvoudig synt-lijntje is alles wat daar voor nodig is. Eén van mijn favoriete oorwurmen ooit. Blijft na elke luisterbeurt gegarandeerd uren in mijn hoofd hangen. Effectieve oorwurmen bestaan uit een melodie die logisch genoeg is om te kunnen onthouden en onvoorspelbaar genoeg is om op te vallen. De spanning in de melodie moet aan het einde niet helemaal oplossen zodat de melodie in je hoofd kan blijven hangen. Het schijnt dat de kinderen van Mozart hem pestten door onaffe melodieën te spelen. Hij liep dan dwangmatig naar de piano om de melodie af te maken en zo te voorkomen dat de melodie in zijn hoofd bleef hangen.
0:22 De ‘band’ valt in. Bijna allemaal monofone synth lijntjes zoals we die ook kennen van New Order en The Cure. Het grote voordeel van niet goed toetsen kunnen spelen is dat je je beperkt tot de kern: een goede melodie. De sound is dankzij Flaming Lips en Mercury Rev producer Dave Fridmann een stuk minder clean dan deze voorbeelden.
0:38 Nog een rondje instrumentaal refrein er achteraan. Voor radio kan de zang niet snel genoeg beginnen, maar dit nummer is gemaakt voor de dansvloer.
0:54 De zang is flink bewerkt met effecten. Een goede manier om een signature sound neer te zetten bij een zanger zonder uitzonderlijk stemgeluid.
1:09 De synth-melodie die er bij komt is de antwoord-melodie uit het intro / refrein. Couplet en refrein bestaan uit hetzelfde akkoordenschema, dus dat werkt prima.
1:25 We begonnen hem al bijna te missen. De killer-hook. Het semi-lullige synth geluid van de melodie draagt bij aan de catchy-ness. Ook een kwestie van jezelf onderscheiden.
1:56 De beat stopt in het tweede couplet. Daardoor krijgt dit couplet een brug-gevoel. Even gas terug zodat het refrein daarna er extra hard in knalt.
2:38 Er is nog geen hi-hat of bekken voorbijgekomen. Die kunnen we prima missen.
2:58 Lekker gek doen na de melancholische euforie van het refrein. Klinkt als de muziek van een computerspel met ridders op de Commodore 64.
3:14 En dan in brug 2 nog even een halve minuut op één noot blijven hangen. De gemiddelde dansvloer-bewoner draait er zijn hand niet voor om, maar als thuis-luisteraar een aardige kluif. Ik zou me als producer flink hard gemaakt hebben voor het inkorten (of spannender maken) van dit stuk.

Wat maakt dit een hit?
Een tot de laatste druppel uitgemolken geniale oorwurm in combinatie met een erg goede op de dansvloer gerichte productie. Bij veel nummers is het gissen naar de invloed van een producer op de muziek. Dankzij de door de band zelf opgenomen versie van Kids van de We (Don’t) Care-EP is het bij dit nummer erg duidelijk. Luister maar:

In de uiteindelijke versie is de toonsoort is verlaagd van Bes naar A. Daardoor voelt het nummer wat iets zwaarder en serieuzer aan. De hook is veel duidelijker aanwezig door het nummer heen en draagt daardoor het liedje veel beter. De drumsounds en de mix zijn veel beter en vetter waardoor er veel meer verbeelding in het geluid ontstaat. En het meest opvallend: de met behulp van effecten en zang-dubbels toegevoegde signature sound van de zang. Als je als zanger begrijpt dat de klankkleur van je stem ondergeschikt is aan het eindresultaat verdien je een medaille. Maak van je zwakte je sterkte