Wordt dit een hit? Colinn – Shower Of Hail

Colinn omschrijft zichzelf als een smaakvolle explosieve rockband. “Door de verschillende achtergronden van de bandleden tapt Colinn. uit muzikale vaatjes zoals Interpol, Queens Of The Stone Age, PJ Harvey, Cranberries en Soulwax. De muziek laat zich het beste omschrijven als  alternatieve gitaarpop met een kleine knipoog naar de jaren ’80.” Ze geven aan als doel te hebben zo veel mogelijk live te spelen.

Structuur:

  • intro
  • couplet
    • refrein
    • post refrein
  • couplet
    • refrein
    • post-refrein
  • brug
    • instrumentaal refrein / uitro

Tempo: 110 bpm. Gangbare pop-structuur met achter allebei de refreinen een post-refrein. Het refrein komt naar de brug niet meer terug.

Details:
0:00 Moddervette gitaren. Het nummer is opgenomen en gemixt door Martijn Groeneveld. En dus sound-technisch helemaal in orde.
0:08 Drums een bas doen een standaard rock-break-dingetje.
0:17 Hier verwacht je dat de zang invalt. Maar er komt nog een rondje instrumentaal met de hele band waarin melodieus weinig gebeurt. Dat is jammer, want de gemiddelde boeker zapt nu al door naar het volgende nummer. En daarmee missen ze het beste nummer van de EP. Een kicker (instrumentaal refrein) had de aandacht wellicht wel vast kunnen houden.
0:35 Daar is de zang eindelijk. Hier is maar één referentie mogelijk: Cranberries. En daar is niets mis mee. Je kunt beter de Nederlandse Cranberries genoemd worden dan ‘nou ja, eehm, gewoon een lekker rockbandje’.
1:09 De zang en bas gaan de lucht in, de snare naar dubbele snelheid: een couplet-refrein contrast uit het boekje.
1:23 Nog een Cranberries trademark: aan het einde van de zin de zangmelodie een halve toon naar beneden en daarna weer omhoog doen. Het werkt en het is heel uitgesproken. Maar het begint nu wel verdacht veel op een sound-a-like te lijken. Handig om te verkopen aan commercial-makers waarvoor The Cranberries te duur zijn. Maar een muziek samensteller krijgt geen reden om Colinn te draaien, die zet gewoon nog een keer Zombie op de playlist.
1:27 In het post-refrein gaat er dankzij de extra bekkens qua intensiteit nog een klein stapje bovenop. Melodieus is het stuk minder interessant dan het refrein. Deze extra stap bewaren tot na het tweede refrein zou een betere spanningsboog opleveren.
2:55 De overgang naar de brug klinkt als een einde, maar er komt nog wel degelijk een brug. Altijd een mooi excuus om een goed refrein er nog een keer tegenaan te knallen. De spanning word naar het ‘knal-moment’ wordt mooi opgebouwd.
3:38 Maar het knalt hier niet, want er is alleen maar achtergrondzang, geen leadzang. Waarom opeens het beste onderdeel van het refrein (de zang-melodie) weglaten?
3:55 En dan nog een mosh-stuk (drums op halve snelheid) er achteraan. Op zich niets mis mee, maar het komt nergens vandaan en het gaat nergens naar toe. Kill your darlings.

Wordt dit een hit?
De onderdelen van het liedje (couplet, refrein, brug) zijn stuk voor stuk sterk. Maar dat maakt in dit geval nog geen sterk geheel. De Cranberries-invloeden liggen er erg dik bovenop. Om een meerwaarde te creëren ten opzichte van de Cranberries is meer eigen smoel noodzakelijk.

Tips
Pak de structuur en het arrangement aan met het volgende in het achterhoofd: Bij popliedjes draait alles om het refrein. De andere onderdelen zoals het couplet en de brug zijn middelen om het refrein goed tot zijn recht te laten komen.

Wees niet bang om de Nederlandse Cranberries genoemd te worden, maar zorg dat je meer bent dan dat. Muse werd ooit een Radiohead-kloon genoemd, maar vanaf plaat één bood de band een duidelijke meerwaarde door hun meer grootse en theatrale aanpak.

Denk meer doelgericht. Jullie willen veel spelen, dus de EP is een middel om boekers te overtuigen. Een intro van 35 seconden bij je beste nummer helpt daar niet bij.