Wat maakt dit een hit? Yann Tiersen – Comptine D’un Autre Été, L’après-Midi

Luister via Spotify of Youtube.

Structuur:

  • intro
  • couplet
  • pre-refrein
    • refrein
  • couplet
  • pre-refrein
    • refrein

Tempo: 100 bpm. Een simpele popstructuur. Het hele liedje heeft hetzelfde akkoordenschema: Em G Bm D. Brian Eno hierover in een interview aan de VPRO: ‘Tegen bands waarmee ik werk zeg ik vaak: probeer een ding te vinden dat je het hele liedje lang kunt doen. Alles er omheen verandert steeds, waardoor dat herhaalde element steeds een andere context krijgt. In Braziliaanse muziek gebeurt dat continu.’ En bijvoorbeeld ook in het door Eno geproduceerde Viva La Vida van Coldplay.

Details: (tijdcodes uit Spotify)
0:00 De piano zet met eenvoudige akkoorden gelijk een weemoedige sfeer neer.
0:10 Doordat het hele arrangement alleen uit piano bestaat is er niets dat afleid van de kern van een goed popliedje: de melodie. Hier een zwierige notenreeks die drie keer varieert in hetzelfde ritme-patroon en daarna een variatie doet.
0:20 En dat nog een keer.
0:29 Om het refrein zo goed tot zijn recht te laten komen gaat de melodie in het pre-refrein terug naar een simpele gedragen partij.
0:39 De tweede keer word de melodie in het kader van de opbouw naar het refrein aangevuld met extra noten. De lead en extra noten worden af en toe vlak na elkaar gespeeld. In drum-terminologie: een flam. Dit geeft een speels, speeldoos-achtig effect.
0:49 De drukke refrein-melodie gaat geheel volgens de pop-wetten hier de hoogte in. Een groot deel van de ‘catchy-heid’ zit in het ritme van de melodie. Let op de kleine vertraging in het begin van de melodie. Gevoel moet altijd de baas zijn over strak.
1:09 Met zo weinig middelen toch de spanningsboog strak houden: de melodie in het tweede couplet is een octaaf hoger dan het eerste couplet.
1:29 Ook de pre-refrein melodie is hoger dan de eerste keer.
1:48 Bij deze pre-refrein – refrein overgang gaat de melodie onvermijdelijk naar beneden. Minder poppy als de overgang naar het eerste refrein, maar hier een mooie afsluiter van de spanningsboog. Hierdoor heb je na dit refrein het gevoel dat het nummer af is.
2:09 Het voordeel van één instrument: je kunt helemaal op je gevoel vertragen zonder dat je mede-muzikanten dat op precies dezelfde manier aan hoeven te voelen.

Wat maakt dit een hit?
Het contrast tussen de erg sterke melodieën.  Van het couplet (zwierig) via het pre-refrein (gedragen) naar het refrein (uitbundig). De linker piano-hand blijft constant hetzelfde doen en geeft de luisteraar voldoende houvast om meegenomen te worden in dit muzikale verhaal. De eenvoudige variaties in de hoogte van de melodie in coupletten en pre-refreinen zorgen voor een perfecte spanningsboog.

Om opmerkingen in de comments voor te zijn: het nummer is natuurlijk ook een hit doordat het gebruikt is in Le fabuleux destin d’Amélie Poulain. Maar er is een reden waarom dit nummer succesvoller is dan de rest van de soundtrack: simpelweg omdat het een beter liedje is. Nog een extra reden: het liedje is de nieuwe vlooienmars. Relatief makkelijk te leren, maar het klinkt best indrukwekkend als je het achteloos speelt voor je vrienden. Op zes iPhones is dat iets moeilijker, maar ook te doen.


5 reacties op “Wat maakt dit een hit? Yann Tiersen – Comptine D’un Autre Été, L’après-Midi”

  1. 1 Steve said at 16:18 on November 2nd, 2010:

    Leuk stuk. En “Gevoel moet altijd de baas zijn over strak.” – helemaal mee eens.

  2. 2 Pim said at 19:56 on November 2nd, 2010:

    Dank! Ik zit er aan te denken om de tekst op tegeltjes te laten drukken zodat mensen die in de studio op kunnen hangen 😉

  3. 3 pm said at 11:15 on November 3rd, 2010:

    als je dan toch bij de films terecht komt, is het Mad World uit Donnie Darko misschien een goede om eens te ontleden? op zich wel interessant dat de cover wel hitpotentie heeft, maar het origineel van Tears For Fears imho totaal niet.

  4. 4 Pim said at 12:18 on November 3rd, 2010:

    @pm: Dat is zeker een mooi liedje, ik zet hem op de lijst. Grappig: op spotify is een gladjakker-versie van Tune Robbers populairder dan de Donnie Darko en de Tears For Fears versie. De TFF versie is inderdaad een stuk minder hitgevoelig omdat al die jaren tachtig productie het liedje helemaal onder sneeuwt.

  5. 5 Peter Kassenaar said at 21:48 on November 8th, 2010:

    Haha, ‘de nieuwe vlooienmars’. Daar zal mijn pianolerares blij mee zijn (ahum), met deze kwalificatie.

    Dit stuk speelde ik een jaar of drie geleden voor het eerst, maar een stuk langzamer. Dat maakt het gedragener deel nog wat plechtiger.

    Maar het vlotte deel komt er in deze uitvoering beter uit. Minder saai. Als je het te traag speelt, wordt het al snel een eindeloos stuk en ben je het snel beu.


Leave a Reply